Het was dit in Assen, het was dat in Assen. Te duur, kutbaan, belachelijk, blijkbaar was alles goed om in de aanloop naar de MXoN de wedstrijd onderuit te halen. De media werden afgeschilderd als slippendragers van de promotor, kortom er deugde eigenlijk niks aan de MXoN in Assen. Wel heren en dames critici: jullie hadden ongelijk.  Assen zal nooit Wohlen of Sittendorf of Payerne, en zeker geen citadel worden. worden. Maar hey, die omlopen komen wellicht nooit meer terug. De motorcross zal noodgedwongen naar dit soort circuits verhuizen. Ikzelf ben een old-school liefhebber, zeker weten, maar ik leg me neer bij de evolutie. Over de MXoN werden verschrikkelijke prijzen genoemd. Wel, voor 90 euro kon je zondag terecht in Assen. De prijs voor de paddock? Wie wat geduld had kon na afloop gratis binnen. Vergeet niet, het regende kwasi onafgebroken van zaterdagavond tot zondagavond. En toch bleef de baan berijdbaar. Moeilijk, maar dik in orde gelet op de omstandigheden. En niemand heeft een tractor moeten laten komen om binnen de 10 minuten van de parking op de autostrade te komen. Ter info: het goedkoopste ticket voor de Champions League wedstrijd Ajax-Chelsea kost 198 euro.

Credits: mxgp.com

Ik geef de critici groot gelijk dat de motorcross niet meer is wat het ooit geweest is. Ik was ook liefhebben van crossen op circuits als bijvoorbeeld Gaillefontaine. Maar we moeten ons realiseren dat dit voorbij is. Ik vraag aan die critici waar zij een spectaculaire omloop vinden met fatsoenlijke parking voor 40.000 toeschouwers en een deftige GP-paddock. Dis-Moi?

Het moest me even van het hart, omdat de media met een kwaad oog werden bekeken. Terwijl ze anderzijds op diezelfde media zitten te hengelen achter 'en waar kan ik een GRATIS link vinden?' Zo werkt het de dag van vandaag niet meer.

Dit gezegd zijnde: Assen was een succes. Ongelooflijk hoeveel publiek zich de ganse dag op de open tribune sterk hield. Tussen de reeksen door spoedden veel kijkers zich naar  warme oorden, maar bij de races waren ze present. De omloop was fel gewijzigd. De lange lus voor de hoofdtribune en door de nauwe pits-straat was zeker voor de helft ingekort. Men draaide nu niet meer onder de controletoren het achterveld op, maar men bleef  nog een eind rechtdoor rijden, om achter het laatste gebouw de achterkant op te zoeken. Veel minder gevaarlijk ook. Nederland, de favoriet, trok autoritair en met overmacht de eerste zege in de MXoN naar zich toe; ze moesten wel, want koning Willem-Alexander zat boven onze commentaarpositie mee te kijken. België werd tweede. Dik verdiend, maar ze moesten zich wel te pletter rijden. Jeremy, Jago en Kevin deden meer dan ze konden en ze werden beloond. Groot-Brittannië bikkelde zich in een keihard bevonden slotreeks naar het brons. Zelfs Estland - met de 19de MXoN voor Tanel Leok bleef baas over titelverdediger Frankrijk. De Amerikanen die zich sterk hadden voorbreid voor Assen begonnen zaterdag behoorlijk sterk maar ze zakkten zondag wel door het ijs. Twee top tien plaatsen slechts voor Zach Osborne en Jason Anderson.

Een heikel punt is de loting voor de startplaatsen. Hierdoor zou het zo maar kunnen dat een minder sterk land goed loot en bevoordeeld is. Klopt. Polen trok de nummer één en wist iedere keer in de kwalificatie een mannetje voorin te plaatsen. Dar begonnen we aan met de MXGP. In he spurtje over 20 minuten was Jeremy Seewer de beste voor Gauthier Paulin en Jeremy Van Horebeek. Bij de MX2 liet Justin Cooper zien dat hij met recht en reden de revelatie van de USA is. Hij won voor Calvin Vlaanderen en de Australiër Kyle Webster, met Jago Geerts op de vierde plaats. We zaten toen al op het puntje van onze stoel te draaien. Want 'ons mannen' deden het beter dan verwacht. En het werd nog beter toen Kevin Strijbos  verdorie de tweede plaats pakte in de Open klasse. Achter Pauls Jonass, maar voor Glenn Coldenhoff. Pas toen realiseerden we ons dat we de kwalificatie hadden gewonnen......… voor gastland en favoriet Nederland.

We dierven onze verwachtingen niet goed uit spreken, verrast als we zelf waren over dit puike Belgische resultaat. Jorge Prado Garcia leidde in de eerste meters van de MXGP/MX2 race. De Spanjaard startte op kop voor Tim Gajser en.... Van Horebeek. Nog binnen de eerste vijf Ivo Monticelli en Seewer. Maar Jorge reed zichzelf omver, wellicht verrast door het enorme vermogen van zijn 450. Herlings zaten in de subtop maar Jeffrey  werkte zich stelselmatig naar voor. Toch ook even een slippertje voor Jeffrey en dat had voor gevolg dat hij strandde op de tweede plaats achter Gasjer, maar voor Prado, Seewer, Gauthier Paulin en Jeremy die kwasi een halve reeks me een stomer reed. En Geerts? Was niet zo goed gestart en passeerde als vijftiende na een ronde. Tot Vlaanderen voorbij kwam en hij aanpikte. Hij reed gewoon mee richting top tien, die zeker haalbaar was. Vier ronden voor tijd consternatie toen  Geerts langs de baan stond met motorpech. Lap, we waren nog niet goed bezig en we zaten al met een schrapresultaat...… Er mocht niks meer mis gaan wilden we meespelen voor knikkers.

Even sloeg de paniek toe toen we Geerts niet opmerkten bij de start van de MX2/open reeks. Maar we merkten wel vaker dat ook de data te lijden hadden van het hondse weer over Assen. Het refreshen van het scherm bracht uitkomst: we waren er niet bij voorin, maar Strijbos paseerde als achttiende en Geerts als eenentwintigste. Niet goed dus, maar wat hebben onze mannen zich geweerd. Kevin raasde naar de elfde plaats, om dan te vallen en als 33ste te hernemen. Drama? Zo leek het. Maar 'The Jag' was er ook nog. Hij veegde zijn uitvaller weg met een schitterende zevende plaats én beste kwartliter. Hoe verging het Kevin. Wel, na de kwalificatie had coach Johan Boonen ons verteld dat het woord 'opgeven' geschrapt was uit de vocabulaire van het Belgische team. En opgeven deed Kevin niet. Op een halve reeks reed 'The New Kid' van de 33-ste naar de 17-de plaats.  Hartverwarmend! Maar wie won er de reeks. Da's gauw verteld. Glenn Coldenhoff is op beslissende momenten niet te verslaan. Shaun Simpson en een ijzersterke Harri Kullas - geef die jongen een WK-zitje - probeerden Coldenhoff te volgen. Maar enkel Pauls Jonass kon hem enigszins bij blijven. Zach Osborne werd vijfde voor Jordi Tixier. En Vlaanderen zorgde er met zijn ereplaats voor dat Nederland rotsvast in het leiderszadel zat. België was nog nergens door de uitvaller van Geerts, maar dat is nu precies de aantrekkingskracht van de MXon: in de slotreeks was (bijna) alles nog mogelijk.

Daarin zette Nederland snel orde op zaken. Coldenhoff wees Gajser terug en won de slotreeks. Herlings nam gedecideerd zijn tijd om nar de vierde plaats te rijden achter Jonass. Kat in het bakkie, Nederland was onbereikbaar voor de rest met slechts een 10 als schrapresultaat. Dus het thuispubliek zag zijn honger gesteld. En wij? Ja, goed en slecht zeker? Van Horebeek ging aan als tweede. Kreeg weer een stomer en reed op zekerheid naar de zesde plaats. Maar met de slechte start van Strijbos - allerlaatste - zag het er belabberd uit? Of veelbelovend? Want met elke plaats die Kevin won verkleinde ons puntenaantal. Zo slaagde Strijbos er in om op de fabrieks Yamaha maar liefst 22 strafpunten van de totaalscore te halen. Ongelooflijk. On-ge-loof-lijk! En in die opmars van 33 naar 11 zat een superspannend verhaal. Er werd gerekend bij het abnormale af. Eerst werd Engeland onze grootste bedreiging. Dan gooiden de Fransen zich naar mogelijk zilver/brons. Tot Paulin enkele ronden voor tijd terug viel naar de 23ste plaats en Nathan Watson en Simson voldoende hadden aan de negende en tiende plaats om het bronzen podium te bemannen.

Na al die jaren, na al die ereplaatsen en na de pech van vorig jaar in Red Bud kroont Nederland zich - voor eigen volk - voor het eerst tot winnaar van de Chamberlain trofee. Vriend collega Kees werd lyrisch en we gunden hem dat. Vriend en collega Roger Warren zag zijn landgenoten derde worden en zijn gebalde vuist sprak boekdelen. En wij? Wel, we zijn niet zo uitbundig. Maar ons hart smolt na de hartverwarmende prestatie van Jeremy, Jago en Kevin en coach Johan.

En iemand merkte kwansuis op: "Het zijn wel de landgenoten van de drie omroepers die op het podium staan. "

Waarvan akte.